Ben demiştim! evimizin önünden hiç gemi geçmeyecek diye..
Evimiz denize yakın olsun demiştim baba...
Sıkılırım ben, martıları özlerim, onlarda simit severler demiştim.
Hani öyle bir evimiz olsaydı ki rüzgar esince perdelerimiz güverteye dokunsaydı,
Odamın camından balık tutsaydım.
Benim ellerim küçük ya baba?
Olta sende kalsaydı, ben balık kovasına bakardım kedimiz kapmasın onları diye.
Bir kaçını biz yerdik, bir kaçını da akvaryuma koysak büyür müydüler baba?
Tamam kızma hepsi denizin olsun, balıklar küçük kalsın, sen sadece beni büyüt baba.
Ben oltaya gelmem korkma.
Hani seninle uzun yola çıktığımızda ben sana 'ne kadar kaldı?' diye sorardım,
Sen de kolundaki o küçük beni gösterir 'bu kadarcık yolumuz kaldı kızım' derdin.
Yine böyle mi diyeceksin bana?
Şu kadarcık mı kaldı?
Hemen büyüdüm mü baba?
Evimizin önünden arabalar geçiyor şimdi.
Korna sesleri, insan sesleri, çöplükler...
Hani o mavi gemiler, yine mi geciktiler?
Biz mi yanlış evdeyiz, evimiz mi yanlış yerde baba?
12temmuz2009
benim babamla aram hep kötüydü. hala da kötü...iyi babaları görünce çocukken yaptığım gibi dolaba saklanıp ağlayasım geliyor...bu yüzden hem hiç çocuğum olmasın istiyorum babam gibi olmaktan korktuğum için hem de herkesin babası olmak istiyorum... bana bile babamı hatırlatıp o çok az iyi zamanlarımızda ki gibi gülümsettiğin için saol be Eda can....
YanıtlaSil